"Migotka"

Zedrę z siebie skórę
Zanim pójdę w górę
A w myślach odfrunę
W odległe krainy ponure

Duszkiem popijam wino
Gdy gaśnie me ogniwo
Jednocześnie z drwiną
Błagam cicho trwaj chwilo

Kunszt niepowodzeń
Kolejny dzień słodzę
Jest mi tak po drodze
Gdy siebie zawodzę

Rozbiegana, zagubiona
Mała dusza rozgoryczona
Błądzi, a potem zdziwiona
Już po fakcie zawiedziona

Słodka na pierwszy rzut oka
Nie przebiera w czynach sroka
W słowach mocna, ale wiotka
Tak na prawdę to migotka